کلام تلخ ولی صادقانه را بپذیر

بهانه است؟ چه بهتر! بهانه را بپذیر

چو برده ای که امیدش به روز آزادی نیست

صبور باش و تازیانه را بپذیر

پرنده بودن خود را مبر ز یاد ولی

کنون که در قفسی، آب و دانه را بپذیر

نشاط عشق به رنج وجود می ارزد

ملال این سفر جاودانه را بپذیر

کسی برای ابد با کسی نمی ماند

زمانه است رفیقا، زمانه را بپذیر